Ścieżki sensoryczne — 5 światów

Co robi ścieżka sensoryczna

Ścieżka to wyznaczona trasa, po której dziecko przechodzi w określony sposób: stawiając stopy w polach, balansując na wąskim pasie, przeskakując między elementami. Brzmi banalnie, a pracuje na kilku rzeczach naraz — równowadze, planowaniu ruchu, orientacji w schemacie własnego ciała i koordynacji wzrokowo-ruchowej.

W praktyce największą zaletą jest to, że dziecko nie musi rozumieć instrukcji, żeby zacząć. Widzi kolorową trasę i wchodzi na nią samo. Dla nauczyciela to gotowy punkt zaczepienia do zajęć ruchowych bez rozstawiania sprzętu.

Pięć światów — pięć różnych zajęć

Pięć wariantów zamiast jednego długiego toru to świadoma decyzja: ścieżki można rozłożyć w różnych salach, wymieniać między grupami albo zestawić w jedną długą trasę na dzień sportu.

• Las — motyw przyrodniczy, dobre wejście w rozmowę o drzewach, zwierzętach i porach roku.
• Łąka — kolory i drobne elementy, ćwiczy precyzję stawiania stopy.
• Kosmos — najbardziej abstrakcyjny, sprawdza się przy liczeniu i sekwencjach.
• Karaiby — motyw wodny, zwykle najchętniej wybierany przez najmłodszych.
• Ninja — najbardziej wymagająca ruchowo, dla starszych przedszkolaków i pierwszoklasistów.

Dla kogo i gdzie

Zestaw powstał z myślą o przedszkolach, oddziałach przedszkolnych i wczesnej edukacji. Sprawdza się w salach zajęciowych, na korytarzach i w gabinetach terapii pedagogicznej. Ponieważ nie wymaga ingerencji w podłogę, można go stosować także w wynajmowanych pomieszczeniach.

Dla jakiego wieku są te ścieżki?

Przede wszystkim dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Ścieżka Ninja jest najbardziej wymagająca ruchowo i lepiej sprawdza się u starszych przedszkolaków oraz pierwszoklasistów.

Czy ścieżki można rozłożyć w różnych salach?

Tak. Każda ze ścieżek jest osobnym elementem — można je rozdzielić między sale i grupy albo zestawić w jedną długą trasę.

Czy nadają się do terapii integracji sensorycznej?

Są pomocą wspierającą — ćwiczą równowagę, planowanie ruchu i koordynację. Nie zastępują zajęć prowadzonych przez terapeutę SI, ale dobrze uzupełniają je w codziennej pracy grupy.